Natuurreis Wolf en Europese lynx in Wisentenland DEEL I

Een sfeer- en beeldverslag van de voorbije Paasperiode

Paaszondag 27 maart, Bieszczady   

Het geraas van autoverkeer valt weg; de kracht van stilte en uitgestrekte natuur nemen over als we op de middag arriveren nabij het idyllische logement. Het geeft een groen mens binding en energie die enkel kan ontstaan op plaatsen als deze! Bij het uitladen van de auto worden we direct verwelkomd door overvliegende, roepende Kraanvogels. Idem dito een doortrekkende Grote Zilverreiger die foerageert vanop een beverdam. In een nabijgelegen weiland spotten we een groepje Edelherten en jaagt een Vos op muizen. Van een briefje, achtergelaten door twee Britten die de hut nuttigden, onthouden we vooral de waarnemingen van Wisent, Wilde kat en zelfs Relmuis. Dan gaat het richting de hut ter controle van de cameraval. Afgaand op de beelden, blijkt de residentiële Wolvenroedel nog steeds present! Hetzelfde geldt met Das, Vos, Reeën, Everzwijn alsook een Steenarend.  Na inspectie van het karkas, besluit ik om diezelfde avond en nacht nog plaats te nemen in de hut; er is immers serieus aan en van gegeten. Eens gezeten, vermaak ik me met twee Buizerden en een koppel Raven die zich te goed doen aan een overvloedig avondmaal. More you can eat for sure! Maar het is vooral genieten van de stilte en het weidse zicht over de Karpaten dat het hut biedt. Een tekstbericht meldt dat een Wolvenroedel van zich laat horen nabij de logement. Feels like coming home! De nacht gebruik ik vooral om wat bij te slapen; twee korte scansessies met de nachtkijker leveren enkel een Vos op.

Maandag 28 maart

Tijdens het ochtendgloren zijn beide vogelsoorten – Raaf en Buizerd - van de dag voordien onmiddellijk present. Ze bikkelen wat om, op en nabij het karkas. Wanneer ze plots wegvliegen, verplaats ik m’n zicht vanachter m’n fototoestel naar het vensterraam: twee WOLVEN komen van links het weiland opgelopen. Vlakbij! Ze lopen wat rond, checken het karkas en verlaten dan rechts het weiland. Opvallend daarbij is het totaal verschillend kleurenpatroon van beide exemplaren. Echt uit de kluiten gewassen beesten zijn het niet. Duidelijk twee jongere leden van de plaatselijke roedel die, hoogst waarschijnlijk, op terugtocht zijn van hun nacht- en ochtendjacht. Wolven hangen deze periode van het jaar immers al niet meer continu rond in vol roedelformaat; het alfa koppel zelfs al redelijk aan de den (hun schuilplaats) gebonden. Simultaan wordt er tijdens het ochtendgloren gewandeld door anderen nabij de cabins. Het levert een Oeraluil en Hazelhoen op plus verse sporen en uitwerpselen van Wolf en Beer. Bij het verlaten van de hut stoot ik zelf op een mannetje Hazelhoen. De vogel foerageert op knoppen bovenaan in een uit de kluiten gewassen Hazelaar. Wat een droomstart!

René en Annelies en hun beide kids gaan richting de hut. Een tekstbericht van hen meldt dat tegen de avond een adulte Steenarend neerstrijkt op het karkas. Zelf constateer ik dat een Bevertrio nog steeds actief is in en rondom de burcht die grenst aan het weiland waar de wandeling begint richting de hut. Een nestkast die we in het najaar ophingen voor Oeraluil blijkt verdwenen; we moeten het hebben van een jagend exemplaar. Aan het logement arriveert ondertussen een derde familie.

Dinsdag 29 maart

Aangezien het succes van René gisteren, besluit ik om dezelfde wandeling te maken nabij het logement. Ook ik scoor niet meer dan enkel sporen van de Bruine beren in het gebied; de beesten tegen het lijf lopen blijkt niet voor mij weggelegd…Op de terugweg poseert nog wel een mak, bejaard vrouwtje Edelhert op een verlaten spoorweg. Het beest laat zich gewillig fotograferen. ‘Zo oud worden in prime wolvengebied… dit exemplaar verdient een medaille!’

 

Woensdag 30 maart

De bedden in de hut blijken favorieter dan de nachtkijker; voor het krieken van de dag geraakt niemand uit z’n slaapzak. Kan gebeuren. Eens iedereen gezeten voor het vensterraam, komt het koppel Steenarenden wederom een kijkje nemen, maar landen doen geen van beide vogels. Op de terugweg spotten we een eerste Zwarte Ooievaar. Na het ontbijt checken we een beverpoel die, net zoals verleden jaar, wederom fungeert als kraamkamer voor Bruine kikkers. Zalig om de kids er ‘reis-rond-de-beverwereld’ te zien spelen! Aan binnenspeeltuinen is hier geen nood! De fotografische mogelijkheden die de talrijke aanwezige amfibieën er bieden zijn trouwens weergaloos! Het verder verloop van de dag is identiek aan gisteren; enkel de bezetting is anders. Zij die gisteren in de hut zaten, gaan nu naar het uitkijkpunt en omgekeerd. Verse sporen van een berin met jongen nabij het uitkijkpunt zorgt er voor de nodige focus. Ondertussen ontvangen we een tekstbericht van een lokaal contact met de melding dat er een kudde Wisenten nabij zijn huis staat. Aangezien we de hoefdieren - een gemengde kudde van negentien individuen -  vrij snel zelf weten te vinden vanop het uitkijkpunt, keren we niet terug. Later op de avond spotten we nog een andere kudde: een los verband van 6 onvolwassen stieren. Ook Vossen, Edelherten en Reeën dagen op uit het struikgewas om te foerageren in de weilandjes. Nieuws uit de hut is eerder summier: enkel Raven en Buizerden tijdens het daglicht en Vos en Das tijdens de nachtshift.

DEZE EXCLUSIEVE GROEPSREIS ORGANISEREN WE TERUG IN 2017! NOG SLECHTS 3 PLAATSEN VRIJ. REIS JIJ MET ONS MEE?

Donderdag 31 maart

Na het ontbijt gaat het richting de plaats waar het gisterenochtend volstond met wisentensporen. Op weg er naartoe doen de contouren van een Wisent, zichtbaar tussen de sparren, me abrupt stoppen. Het blijkt om een éénzame, oude stier te gaan die wat ligt te herkauwen. Zo’n typerend beeld voor de streek! Het dier is waakzaam en heeft de auto in het vizier. Ik slaag er toch in om ongezien uit de auto te sluipen en wat foto’s te schieten. Wat verder gaat de exploratietocht te voet verder. We stootten op Edelherten, Reeën, Zwarte en Grijskopspecht en een roepend mannetje Hazelhoen. Dan is het wachten op een duo (afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk) die op de middag arriveren nabij het logement. Vader en zoon zullen vier dagen gebruik maken van de kennis en service die we bieden in het gebied. Het zal een memorabele ervaring en een nooit gezien verblijf worden… Herinneringen voor het leven, en het mooiste cadeau van vader aan zoon zonder ENIGE twijfel!

Hun start blijkt onmiddellijk vruchtbaar. Een kolossale WOLF steekt de weg over eens we goed en wel met de wagen vertrokken zijn! Bij het betreden van de hut verstoren we, door ons laattijdig arriveren, heel wat Raven die nadien maar een schuchtere act de presence geven. Het koppel Buizerds geeft al helemaal niet thuis. De vliegende stoker van al de onrust die heerst blijkt snel gekend; een Steenarend patrouilleert immers het luchtruim. Om 18:30u landt die als een jet set pal voor ons op het karkas. Puur genieten is het! Tegen de schemering begint een Dwerguil te roepen.

Vrijdag 1 april

Aangezien het verschijnen van een echte topsoort wat op zich laat wachten, besluit ik om al wat op te ruimen. Bij het verlaten van de hut is treuzelen immers niet aan de orde. Dit om verstoring en het achterlaten van menselijke geuren tot een minimum te beperken. John & Williams blikken blijven gefocust op het weiland en het luchtruim voor de hut. Het koppel Steenarenden is aanwezig, maar landen doet geen van beide vogels. Iets voor zeven uur maakt William me attent op een Reebok die uit het niets verschijnt; het beest komt immers plots over en door de sparren aangespurt in onze richting. Uit de gelaatsuitdrukking van het dier trek ik onmiddellijk een conclusie: ‘Hier is een jagende wolf in de onmiddellijke nabijheid!’ De reebok, wiens blik op oneindig staat, geraakt immers nauwelijks nog vooruit. Ik fluister meermaals opgewonden de volgende zin: ‘Keep on watching, there will come a wolf!’ Geen minuut later is het zo ver: vanop de linkerflank komt inderdaad een flink uit de kluiten gewassen Wolf in volle galop aangerend. Idem dito met de Reebok, hangt diens tong daarbij uit z’n bek. Alhoewel het allemaal razendsnel gebeurt, zijn John en William getuige van een uniek ervaring. Natuur op z’n puurst! Na wat gebalde vuisten, de nodige high fives en ‘Yes-en’ verlaten we een half uurtje later de hut richting het logement. De korte wandeling die volgt op zoek naar killer (wolf) & kill (reebok) levert niets op; daar is het gebied immers te ondoordringbaar en uitgestrekt voor. En: de natuur geeft niet al haar geheimen prijs. Niets op bestelling! In ieder geval: de net gedane topwaarneming geeft onze Europe's Big Five zoogdierenhut gestaag meer diepgang…

Nadien gaat het via een pitstop voor Witrugspecht richting het grensgebied met Oekraïne. We keren tijdig huiswaarts. Scansessies met de spotlight moeten de avond wat opbeuren. Bever en Oeraluil verschijnen als eerste doelsoorten in de lichtbundel, maar dat blijkt klein bier met wat komen gaat…We slagen, halverwege de terugrit, een weg in waar we onmiddellijk oogreflectie in de lichtbundel hebben bij het starten van de schijnsessie. Een dier dat niet op de loop gaat. Bizar... We richten de verrekijker op het dier en eens contouren het netvlies en hersenen bereiken, slaat de sfeer TOTAAL over. ‘LYNX! Een LYNX! Da’s een LYNX!‘ Een colonne van drie wagens komt abrupt tot stilstand. De Lynx blijft nog even zitten, kijkt onze richting uit, maar afgaand op een terplekke ontstane pieksfeer van oncontroleerbare totale euforie, vreugde en geflip, drukt hij zich tegen de grond en verplaatst hij zich richting de bosrand die grenst aan het weiland. Gelukkig voor ons stelt het dier er zich tevreden met de veilige dekking die de bomen hem bieden. De reuzepoes, afwisselend in zit- en ligstand, begint dan aan een lik- en poetsbeurt van diens eigen vacht gedurende 20’. Beetje zoals je dat van huiskatten gewend bent. Telescopen worden uit de koffer gehaald om het schouwspel verder beeldvullend te aanschouwen. Bakkebaarden, penseeltjes op de oren, bruine vacht met zwarte vlekken, korte staart met zwarte punt,…alle typische kenmerken kunnen tot in detail gecheckt en geobserveerd worden. Het is vrij duidelijk dat we op de juiste plaats op het juiste moment gearriveerd zijn. De Lynx moet immers in de schemering het weiland hebben opgezocht om er te wachten op tevoorschijn komende Reeën en Hazen. Met de focus op jagen, moet het dier daarbij het druilige regenweer genegeerd hebben. Menselijke stoorzenders en een natte vacht zorgen ervoor dat het dier nadien niet op de loop gaat. Eens de likbeurt is afgerond, kunnen we de Lynx, tussen de bomen door, nog enkele meters volgen op z’n tocht verder het bos in. Te gek voor woorden is de combinatie van dit topmoment met de jagende Wolf eerder tijdens de ochtend. O-N-G-E-L-O-F-E-L-IJ-K! Spreekt voor zich dat, eens terug in het logement, er een glas geheven wordt op deze fenomenale dag in het veld! Magistraal!

DEZE EXCLUSIEVE GROEPSREIS ORGANISEREN WE TERUG IN 2017! NOG SLECHTS 3 PLAATSEN VRIJ. REIS JIJ MET ONS MEE?

Ondergetekende: Jan Kelchtermans / Europe's Big Five